Test integracji DFG: karta samodzielnego odbioru
Odbiór integracji powinien odpowiadać na jedno praktyczne pytanie: czy przygotowane dane można prześledzić od rekordu źródłowego do wyniku importu w portalu DFG? Nie wystarczy sprawdzić, że generator utworzył plik. Potrzebne są dane kontrolne, wynik importu oraz opis wyjątków.
Ustal zakres próby
Wybierz syntetyczny zestaw przypadków: poprawną umowę, umowę pominiętą przez brak warunku, korektę rachunku, zmianę z aneksem oraz przypadek z błędem danych. Test wykonuj w uzgodnionym środowisku testowym DFG. Jeżeli nie masz takiego środowiska, uruchom lokalnie generator, sprawdź strukturę pliku i przećwicz kartę odbioru na danych sztucznych. Nie wgrywaj fikcyjnych umów do produkcyjnego portalu.
Przed próbą zapisz liczbę umów spełniających warunki, wybrany wariant, dane wymagane do jego przygotowania i oczekiwaną liczbę pozycji. Dla każdego przypadku zostaw prosty identyfikator testowy, który nie zawiera danych klienta.
Jeśli test dotyczy CRM, sprawdź osobno trzy rzeczy: czy rekordy źródłowe są kompletne, czy właściwy wariant pliku wybiera oczekiwane rekordy oraz czy plik zachowuje kontrolowaną liczbę pozycji. Dopiero potem oceniaj import. Takie rozdzielenie ułatwia rozmowę między operacjami, administratorem CRM i zespołem IT, bo każda grupa widzi własny etap procesu.
Karta wyniku
| Element | Co zapisać | Pozytywny wynik |
|---|---|---|
| Dane wejściowe | Wariant, liczba umów, warunki i identyfikator testu. | Zakres jest jednoznaczny. |
| Plik | Data, nazwa robocza, liczba pozycji. | Liczba odpowiada oczekiwaniom albo ma wyjaśnioną różnicę. |
| Import | Komunikat portalu, wynik każdej pozycji, ostrzeżenia. | Każdy przypadek ma rozstrzygnięcie i dowód. |
W przypadku voxCRM instrukcja Vox wskazuje, że wspólne warunki obejmują status „Podpisana”, typ umowy deweloperskiej i aktywną integrację. Brak warunku może skutkować pominięciem bez komunikatu, dlatego porównanie liczby umów przed eksportem jest ważną częścią odbioru. Pełny opis wariantów znajduje się w publicznej instrukcji VoxCrmEdu (odczyt 13.09.2026).
Odrzucenie, pominięcie i ostrzeżenie
Odrzucenie oznacza, że trzeba zapisać komunikat i sprawdzić dane wejściowe. W ćwiczeniu można użyć niepoprawnie przygotowanej transzy albo brakującego dokumentu zmiany. Pominięcie wymaga sprawdzenia warunków selekcji: statusu, typu umowy, aktywności integracji i pól wariantu. Ostrzeżenie nie jest automatycznie ani błędem blokującym, ani potwierdzeniem sukcesu. Przy ostrzeżeniu adresowym porównaj dane inwestycji i lokalu, a następnie zapisz wynik ponownej próby, jeśli wykonujesz korektę.
Granice odbioru
Karta potwierdza zachowanie sprawdzone w konkretnej wersji, konfiguracji i środowisku. Nie potwierdza wszystkich możliwych danych, przyszłych zmian portalu ani wymogów prawnych. Nie zakłada też, że voxCRM odczytuje status zgłoszenia: według dokumentacji Vox dalsze sprawdzenie odbywa się w portalu DFG. Odbiór zamknij dopiero wtedy, gdy dla każdej pozycji masz wynik, a wyjątki mają właściciela i dalszy krok.
Nie nazywaj testu dowodem dwukierunkowej integracji, jeśli sprawdzasz tylko utworzenie pliku. Pełny odbiór wymaga udokumentowania także odpowiedzi portalu i sposobu obsługi wyjątku. Jeżeli portal nie udostępnia wyniku w CRM, karta odbioru powinna jasno wskazać, gdzie zapisano ten wynik i kto go potwierdził.
Przykładowy proces przygotowania pliku opisujemy na stronie o pliku wsadowym. Zobacz również poradnik wyboru CRM, wprowadzenie, zasady działania i stronę główną.
Serwis jest powiązany z Vox Developer. Opisuje udokumentowany mechanizm producenta i własne propozycje kontroli; nie jest oficjalnym portalem UFG/DFG.